|
คำว่าเพื่อน..
2006-11-09 00:00:00
คำว่าเพื่อน คือคนที่จะเดินไปด้วยกันกับเรา
จะร้องไห้ หัวเราะไปด้วยกัน
ไม่ใช่คนที่จะต้องคอยเดินตามหลัง
หรือถูกทิ้งไว้ ยามที่เทอไม่ต้องการ
มันนานมาแล้วสินะ
ตอนที่เราเริ่มรู้สึกตัวว่าตัวเองเป็นส่วนเกิน
ตอนนั้นเราเป็นแค่คนที่ไร้ตัวตน
เราพยายามเหลือเกิน ที่จะเดินตามเทอ
ที่จะตามเทอให้ทัน
ที่จะเข้าใจเทอ และรู้ว่าเทอคิดยังไง
แต่เทอรู้ไม๊ ว่าเราทนมานานมากแล้ว
นับตั้งแต่ที่เราเป็นเพื่อนกันครั้งแรก
เราก็ไม่รู้ว่าทำไม
แต่คนที่เทอเลือก
ไม่เคยเป็นเรา ไม่ใช่เรา
และไม่ใช่สิ่งที่เราเป็น
ดูเหมือนว่า เราจะเป็นเพียงแค่ทางผ่าน
เพียงแก้เหงา
ต่อเมื่อเทอเจออีกคน
เทอก้อจะทิ้งเราไว้ข้างหลังเหมือนเดิม
เหมือนเมื่อก่อนไม่มีผิด
ที่เราเดินตามหลังคนสองคน
ที่เดินคู่กันไป โดยไม่เคยหันมามองคนที่อยู่ข้างหลังเลย
เราพยายามแล้วนะ
เราอดทน
ปลอบใจตัวเองมาตลอด
ว่าเราคิดไปเอง
ว่าเราคงไม่ดีเอง
แต่แล้ว
มันก็ยังเป็นเหมือนเดิม
ไม่ว่าเวลาจะเดินหมุนเวียนไปกี่รอบ
ทุกสิ่งก็ยังวนกลับมาเป็นเหมือนเดิม
เทอไม่รู้สึกสินะ
ว่าคนที่อยู่ข้างหลังคิดอย่างไร
เรารู้ว่าตัวเองไม่ค่อยชอบแสดงอะไรออกมา
เราซ่อนความรู้สึกของตัวเองไว้มากไปใช่มั้ย?
เทอถึงไม่รู้อะไรเลยจริงๆ
ความจริงแล้ว ไม่ใช่แค่เทอหรอก
ที่หันหลังจากเราไป
แม้แต่เพื่อนอีกคน
ก็ไปกับคนอื่น ในเวลาที่เราต้องการเค้ามากที่สุด
คำว่าเพื่อน
ในกลุ่มเดียวกัน
มันมีความหมายแบบนี้หรือ?
ความจริงแล้ว
เราเลิกน้อยใจไปนานแล้ว
เพราะเทอไม่ได้เลือกเรา
เทอไม่ได้มองเราด้วยมิตรภาพและจริงใจ
เพื่อนแท้มันหายากขนาดนี้เลยสินะ
เราไม่รู้ว่าเสียน้ำตาไปมากมายเท่าไหร่แล้ว
กับคำว่าเพื่อน
แต่ยังคงได้แต่หวัง
ว่าเราจะเจอ"เพื่อนแท้"สักคน
ที่จะยืนอยู่ข้างเราตลอดไป
ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปเท่าไหร่
ไกลกันแค่ไหน
เพื่อนที่จะจริงใจกับเรา
ไม่ใช่หน้าอย่างหลังอย่าง
เราขอโทษนะ ที่ไม่เคยเป็นเพื่อนที่ดีพอ
กลับทำให้เทอเสียความรู้สึก
ในขณะที่เราช้ำยิ่งกว่า
ขอบคุณ
เวลาที่เราได้อยู่คนเดียวนี้
มันทำให้เรารู้ตัวว่า
ตัวเองเสียน้ำตาไปเพื่ออะไร
ได้อะไรกลับมา?
นอกจากแผลในความทรงจำที่เพิ่มขึ้นทุกวัน
...
ก็คงมีเพียงเท่านี้ที่เราอยากปลดปล่อยมันออกมา
เราคงทนต่อไปอีกไม่ได้แน่
เพราะถึงเราจะเป็นส่วนเกินหรือไม่มีตัวตน
แต่เราก็มีชีวิตจิตใจ
มีทางที่เราต้องเดินไปสู่จุดหมาย
...
ขอบคุณจริงๆ..
| 
